Drugie dziecko w rodzinie

Decyzja dotycząca narodzin drugiego dziecka bywa spontaniczna lub dyskutowana pomiędzy małżonkami. Jeśli mówimy o świadomym rodzicielstwie, to na pewno będzie ona obarczona wieloma przygotowaniami wszystkich członków rodziny. Jest to szczególnie ważne w przypadku starszego dziecka, ponieważ do tej pory mógł liczyć na wyłączną uwagę rodziców. Od teraz będzie musiał się nią dzielić z braciszkiem lub siostrzyczką.

Zazdrość o brata lub siostrę

Małe dzieci, które były tzw. oczkiem w głowie swoich rodziców, różnie reagują na brata lub siostrę. Pojawienie się nowego członka rodziny burzy ich dotychczasową pozycję. Może się to więc objawiać scenami zazdrości, a nawet złością w stosunku do swojego rodzeństwa, ale także do rodziców. Zmiana sytuacji budzi w nich lęk i niepokój. Bywa, że czują się odtrącone i odepchnięte, także przez ciocie, dziadków itp. Mama zaczyna bowiem dzielić czas na dwojga. Na początku opiekuje się nowym członkiem rodziny poświęcając mu dużo więcej uwagi niż innym. Dotyka to nawet mężów, ponieważ i oni dostają od żony mniej czułości. Ten czas jest jednak usprawiedliwiony i konieczny. Najmniejsza pociecha potrzebuje nieustannej opieki i pielęgnacji. Jak sobie więc poradzić z zazdrością, jaka budzi się głównie w starszym rodzeństwie?

Jak radzić sobie w nowej sytuacji?

Dzieci szybko zauważają, że nie są już pierwszy obiektem westchnień. Bardzo intensywnie czują, że zostały strącone z piedestału. Wszystko co mama może w tej sytuacji zrobić, to akceptować uczucia złości i zazdrość pierwszego dziecka. W żadnym wypadku nie można go za to karać czy upokarzać oraz porównywać. Trzeba starać się zachować dawne rytuały, które były częścią dnia, jak np. usypianie czy czytanie dziecku przed snem. Warto angażować starsze rodzeństwo do pomocy nad młodszym bratem lub siostrą. Niech poczuje się doceniane i ma swoją rolą jako równoprawnego członka rodziny. Można go zachęcać do tego, aby bawiło się z maluszkiem, uczyło go swoich zabaw. W ten sposób powstaje między nimi więź, jaka scala całą rodzinę. Nigdy jednak nie zmuszaj do takiej opieki. Ona powinna wpłynąć sama, spontanicznie i z potrzeby serca starszego dziecka. Można go w tym wspierać, instruować oraz czuwać nad bezpieczeństwem obu naszych pociech.

Poświęcaj uwagę starszemu dziecku

Mimo dużego zaangażowania czasu, uwagi oraz zainteresowania młodszemu dziecku, powinnaś dbać także o starszego. Wygospodaruj chwilę tylko dla was, bawcie się jak dawniej i cieszcie się z wzajemnej obecności. Co ważne, warto upomnieć swoich bliskich, aby ich uwaga nie skupiała się wyłącznie na maluszku. Podczas wizyt i odwiedzin rodziny także nasz starszak powinien czuć się doceniony, ponieważ to dla niego bardzo ważne.

Pamiętajmy, że dzieci należy przygotowywać już będąc w ciąży, tłumaczyć kto jest w brzuszku jego mamy, aby stopniowo oswajać z nową sytuacją. Im mniejsza różnica wieku między dziećmi, tym łatwiej będzie wszystkim zaakcentować zmianę.