Dlaczego nie wolno bić dzieci?

Dlaczego nie wolno bić dzieci?

Temat wielokrotnie poruszany, który wydaje się być wyeksploatowany, lecz w rzeczywistości problem ten bywa traktowany nieco po macoszemu. Nie ma wątpliwości, że bicie dzieci, dawanie im klapsa, było niegdyś uznawane za jeden ze skutecznych sposobów uzyskania dyscypliny. Rodzice często się do tego odwoływali. Podnosili na dziecko rękę, uważając to za dobry argument. Obecnie wciąż przywołuje się te metody wychowawcze, jako „nic takiego”. W końcu nie widzimy na ulicach okaleczanych dorosłych, a więc w rzeczywistości nic im się nie stało. Przecież jeden klaps jeszcze nikogo nie zabił... Czy aby na pewno dorośli, którzy w dzieciństwie otrzymywali klapsy nie są okaleczani wewnętrznie?

Dziecko nie jest twoją własnością

Trudno powiedzieć, dlaczego wielu rodziców uważa dzieci za swoją własność. Mają błędne przekonanie, że jeśli sprowadzili je na świat, wychowują i karmią, to mają prawo do wprowadzania dyscypliny nawet metodą klapsa czy paska. To zupełnie błędne przekonanie, ponieważ nikt nie jest niczyją własnością. Każdy klaps czy choćby lekkie uderzenie krzywdzi dziecko, wprawia je w poczucie winy i doprowadza do utraty pewności siebie.

Okaleczona psychika

Wymierzyłeś klaps dziecku i na skórze nie widać jego skutków. Owszem, być może nie było to tak mocne uderzenie, aby spowodowało siniaka, ale miej świadomość, że odciska się w psychice dziecka. Poczucie bezsilności, bezradności, złość i niemoc – oto uczucia, jakie targają dzieckiem. Poprzez klapsa otrzymuje ono komunikat: silniejszy ma zawsze rację, więc przemoc wymierzana wobec innych skutkuje osiągnięciem własnych zamierzeń. Od tej pory zawsze będzie odwoływało się do tego sposobu realizacji celów. Najprawdopodobniej będzie więc biło swoje dzieci, w rodzinie którą w przyszłości stworzy. Dziecko wzrastające w takiej atmosferze będzie sfrustrowane, znerwicowane i nie ma możliwości harmonijnego rozwoju.

Dlaczego rodzic bije?

Niestety, konwencja i tradycja lub rodzinne zwyczaje czasem biorą górę nad rozsądkiem. Rodzice często sugerują się postępowaniem swoich opiekunów w przeszłości. Mamy pewną ludzką skłonność do powtarzania schematów i wzorców wychowania. Nie zawsze ma to swoje dobre konsekwencje. Rodzice, którzy sięgają po kary cielesne objawiają swoją słabość i brak autorytetu, a ten przecież nie powinien wynikać z poczucia siły. Klapsy wymierzane dziecku to nic innego, jak frustracja matki lub ojca spowodowana brakiem ustabilizowanej sytuacji zawodowej, poukładanych relacji w małżeństwie czy też brakiem świadomości siebie, własnych wartości. Niezwykle często są to nieprzepracowane problemy jednostki, które nosimy w sobie przez całe życie. Nierzadko rodzicie za swoją agresję obwiniają dzieci uznając, że gdyby się dobrze zachowywało, to nie musiałbym go karać...

Jeśli kiedykolwiek uderzyłeś swoje dziecko lub robisz to regularnie, zastanów się nad sobą. Przeanalizuj własną postawę i wyciągnij wnioski. Nikomu nie wolno bić ani dziecka, ani żadnej innej żywej istoty. Po prostu nie mamy do tego naturalnego prawa. Czy to niewystarczający argument?