Przejdź do głównej treści
Otwórz wyszukiwarkę
Szukaj
Zamknij wyszukiwarkę Wyczyść Szukaj
Produkty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły

Twój koszyk jest pusty

Autyzm – i co dalej?

 

Autyzm – i co dalej?

 

Autyzm to dziś problem szczególny głównie dlatego, że wciąż nie ma jasnych powodów jego powstawania. Zupełnie nagle może się okazać, że dziecko wykazuje zaburzenia ze spektrum autyzmu, a rodzice nie wiedzą gdzie mają szukać pomocy, są bezradni i zrozpaczeni. Przede wszystkim, warto dodać im trochę otuchy, ponieważ to wciąż dziecko, na które tak bardzo czekali. Będzie ono tylko potrzebować nieco innej opieki, być może więcej czasu i waszej cierpliwości, ale kto jeśli nie wy, miałby im to wszystko dać? Nie bójcie się, są specjaliści, którzy na pewno wam bardzo pomogą.

 

Autyzm – i co dalej?

Autyzm – i co dalej?

 

Autyzm to dziś problem szczególny głównie dlatego, że wciąż nie ma jasnych powodów jego powstawania. Zupełnie nagle może się okazać, że dziecko wykazuje zaburzenia ze spektrum autyzmu, a rodzice nie wiedzą gdzie mają szukać pomocy, są bezradni i zrozpaczeni. Przede wszystkim, warto dodać im trochę otuchy, ponieważ to wciąż dziecko, na które tak bardzo czekali. Będzie ono tylko potrzebować nieco innej opieki, być może więcej czasu i waszej cierpliwości, ale kto jeśli nie wy, miałby im to wszystko dać? Nie bójcie się, są specjaliści, którzy na pewno wam bardzo pomogą.

 

Kiedy podejrzewać autyzm?

 

To niezwykle trudne pytanie i nie ośmielę się jednoznacznie na nie odpowiedź, aczkolwiek istnieje pewien szereg cech, które mogą wskazywać na zaburzenia właśnie ze spektrum autyzmu. Jeszcze przed okresem werbalnym, dziecko trudno jest uspokoić lub wręcz wydaje się być zbyt spokojne. Nasza pociecha nie bawi się zabawkami lub ma kłopoty z celowym ich wykorzystaniem. Najczęściej mówi się o tzw. stereotypiach, które mogą mieć różne podłoże. Wielu rodzicom znane są też zabawy np. „w wirowanie”. Zachowują się one inaczej, koncertują na własnych zainteresowaniach, nie podejmują interakcji z rówieśnikami. Wydają się być wyobcowane także w stosunku do swoich rodziców. Ci nierzadko mają wrażenie, że ich dziecko wcale nie potrzebuje kontaktu fizycznego, przytulania, głaskania i ciepłego słowa. To jednak nieprawda, choć zgodnie z badaniami opiekunowie faktycznie ograniczają takie działania wobec swoich dzieci. Bywają „cieplejsi” dla dzieci np. z zespołem Downa czy z inną niepełnosprawnością, aniżeli dla własnych pociech przejawiających autyzm. Warto więc nad tym pracować, ponieważ nie wolno się od nich oddalać. To na pewno im nie pomaga. Często mówi się również o ograniczonej komunikacji dzieci, co może sugerować wspomniany problem.

 

Czy autyzm można wyleczyć?

 

Raz po raz pojawiają się różne teorie, zarówno na temat powstawania autyzmu, jak i sposobu jego eliminacji. Niestety, zgodnie z naukowym przeświadczeniem, autyzmu nie da się wyleczyć, ale można istotnie pomóc dzieciom z nim funkcjonować i poprawić ich życie. To jest właśnie najważniejszym celem świadomych rodziców, stąd tak ważne są wszelkie zajęcia ze specjalistami i instrukcje kierowane do rodziców, jak postępować z dziećmi wykazującymi zaburzenia ze spektrum autyzmu. Przede wszystkim, nie wolno się bać i własnymi obawami ograniczać konieczną dla aktywność terapeutyczną, ponieważ szybka reakcja może istotnie poprawić ich sytuację dziś i w przyszłości.

Jeśli więc, Drodzy Rodzice, zaobserwowaliście jakieś niepokojące zachowanie w związku z waszą pociechą, zwróćcie się do specjalistów, którzy powiedzą wam jak postępować. Jednocześnie nie przestawajcie BARDZO kochać swoich dzieci.

 

Źródło: Anna Prokopiuk, Wychowanie dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. 

Komentarze do wpisu (0)

Napisz komentarz

Wybrane dla Ciebie